اقتصاد ایران آنلاین 11 شهريور 1398 ساعت 11:18 http://eghtesadeiranonline.com/vdcfmtdmew6djva.igiw.html -------------------------------------------------- عنوان : مسیح مهاجری: چه کسی گفته اهانت و منع کردن کسی از سخن گفتن، یعنی انقلابی عمل کردن؟ -------------------------------------------------- چه کسی گفته میزبان را از سخن گفتن منع کردن، یعنی انقلابی عمل کردن؟ چه کسی گفته کسی که سخنران اصلی جلسه را از همسویان شما انتخاب کرده با انقلاب همسو نیست؟ چه کسی گفته حوزه علمیه را متهم به خفقان کردن یعنی انقلابی عمل کردن؟ چه کسی گفته اهانت کردن به فردی که حکم رهبر انقلاب را دارد یعنی انقلابی بودن؟ چه کسی گفته خود را دین و صاحب حق و صاحب اختیار مردم پنداشتن یعنی انقلابی بودن؟ اینها انقلابی بودن نیست که بماند، بلکه انقلاب را متهم کردن است. اینها اخلاق نیست که بماند، بلکه سقوط اخلاقی است. متن : حجت الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری، مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: حوزه علمیه قم، که خاستگاه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی است، نباید از تراز مکارم اخلاق حتی مثقال ذره ای کم داشته باشد. امروز، نگاه تمام ملت هایی که می خواهند از زلال اسلام سیراب شوند، به حوزه علمیه قم است. آنها حوزه علمیه قم را سرچشمه می دانند، سرچشمه نباید گل آلود باشد. مساله این نیست که چرا یک طلبه افراطی مانع سخن گفتن رئیس دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم در جمع مبلغان محرم شد. میزبان، جسارت مهمان خود را نادیده گرفت و دم فرو بست و از رئیس قوه قضائیه خواست سخن بگوید. این، یعنی رئیس دفتر تبلیغات، رسم میزبانی را تمام و کمال بجا آورد و بر سبیل کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم ادب اسلامی و اخلاق نبوی را رعایت کرد. مشکل حوزه علمیه قم اکنون اینست که اصحاب این روش اخلاقی و منش اسلامی را عده ای به نام انقلاب به انزوا می کشانند. این، یعنی سرچشمه گل آلود است آنهم با تهمت زدن به انقلاب و انقلاب اسلامی را خرج بداخلاقی ها و بدفهمی ها کردن. در حوزه علمیه قم و در چنین جلسه ای باید آن طلبه جوان بتواند مطلب خود را مطرح کند و میزبان هم بتواند سخن خود را بگوید تا میدان برای گفتگو باز باشد. وقتی انقلاب اسلامی پیروز شد، با آنهمه تاکید که امام خمینی به طلاب و فضلا و علما برای تهذیب نفس و برخوردار شدن از کرامت انسانی کرد، تصور این بود که حوزه علمیه قم سر تا پا مکارم اخلاق خواهد بود و حفظ حرمت ها در صدر تمام تعاملات جای خواهد گرفت. آنچه امروز دیده می شود متاسفانه عکس آن توقع و انتظار است. به نام حوزه علمیه قم برهم زدن سخنرانی و مانع سخن گفتن میزبان جلسه ای شدن که حاضران آن مروجان اخلاق و احکام دین هستند و قرار است به میان مردم بروند تا از مظلومیت سالار شهیدان و سرور مظلومان بگویند، ظلمی آشکار به دین و اخلاق و خود حوزه علمیه قم است و بشدت باعث تاسف هر انسان آزاداندیش. تاسف بالاتر اینست که این قبیل ظلم ها به نام انقلاب و اسلام صورت می گیرد. چه کسی گفته میزبان را از سخن گفتن منع کردن، یعنی انقلابی عمل کردن؟ چه کسی گفته کسی که سخنران اصلی جلسه را از همسویان شما انتخاب کرده با انقلاب همسو نیست؟ چه کسی گفته حوزه علمیه را متهم به خفقان کردن یعنی انقلابی عمل کردن؟ چه کسی گفته اهانت کردن به فردی که حکم رهبر انقلاب را دارد یعنی انقلابی بودن؟ چه کسی گفته خود را دین و صاحب حق و صاحب اختیار مردم پنداشتن یعنی انقلابی بودن؟ اینها انقلابی بودن نیست که بماند، بلکه انقلاب را متهم کردن است. اینها اخلاق نیست که بماند، بلکه سقوط اخلاقی است. شاید کسانی که در اطاق های فکر افراطیون در قم، چنین صحنه سازی هایی را طراحی می کنند نمی دانند که مردم ایران در تهران، سایر شهرها و حتی بخش ها و روستاها از همدیگر می پرسند آیا این قم است که چنین خبرهای ناخوشی از آن به گوش می رسد؟! همان مبلغانی که در آن جلسه بودند این روزها در هرجا که هستند با این سوال مردم مواجهند که شما آقایان علما را چه می شود که به جای همدلی و همداستانی به همدیگر می تازید و به جای ندای وحدت، فریاد تفرقه سر می دهید؟ این، در شان روحانیت و حوزه علمیه قم نیست که اینگونه نزد افکار عمومی زیر سوال باشد. حضرات مراجع، در عین حال که می دانیم با موانعی مواجهند، به داد حوزه علمیه قم برسند. ملت ایران، تمام شیعیان و ملت های آزادیخواه جهان که فریاد آزادیخواهی و ظلم ستیزی امام خمینی را از قم شنیدند، به حوزه علمیه قم نیازمند هستند. کاری کنید که قم مرکز گفت و شنودهای آزاد در تراز مکارم اخلاق باشد و تمام آزاداندیشان جهان به آن به عنوان مدینه فاضله رو کنند.