امتیاز مثبت
۰
پرستارانِ ایران اگر مهری مانده است، شمایید
منصور اولی
يکشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۵۳
کد مطلب: 348405
 
چگونه تعظیم تان کنیم پرستوهای سفید پوش. چگونه بگوییم از ته دلمان دست هایتان را می فشاریم و سر تعظیم برای تان فرود می آوریم پرستارانِ ایران.
به کدام قاصدک، به کدام پرستوی عاشق بگوییم،  پیام بیاورد برای تان که دل ملتی دل شکسته؛ امروز با شماست.

قلب ملتی قلب شکسته؛ امروز با ضربانِ قلب شما می زند.

سفید پوشانِ به جنگِ تاریکی رفته؛ پرستاران ایرانِ ناخوش؛ می دانید چه مادرهایی؛ شب ها تا صبح، با همان لحن ملایم لالایی های شبانه دوران کودکی، برای تان دعا می خوانند؟

بچه که بودیم ما و شما؛  دنیا جای قشنگ تری بود، زیباتر بود، مهربان تر بود؛ امروز شماها سفید پوشانِ آفتابی، جلوه ای از آن مهربانی ها و قشنگی های بچگی هایمان را به جهان نشان دادید.

قربان دل های گرفته تان برویم، فدای اشک های ریخته و ناریخته تان بشویم، دوام بیاورید، بهار نزدیک است. این آخرین نوروزِ قرن،  تلخ کام هستیم اما دلمان به مهر شما روشن است. در عیدی که خبر از عیدی نیست، شما عیدی خدا هستید به ما.

عاشق های پاک باخته؛ می دانیم دل تنگ شده اید؛ اگر نامهربان بودیم، شما «مهر» را بار دیگر برای مان معنا کردید.

زمستان نفس های آخرش را می کشد؛ دست های گرمتان و گرمای قلب های سرشار از مهرتان،  سبزی بهار و جوانه های زندگی را دوباره برای مان می آورند.

در روزگاری که از این زمستانِ سرد گذشتیم؛ به صف خواهیم ایستاد برای هدیه سبزی بهاری سرشار از مهر برای شما. پرستوهای سفید پوشِ عاشق، این بهار و بهاران پس از این را دیگر شما گرم می کنید و می رویانید،  بالاتر از آفتاب، بالاتر از باران.

ممنون که پرستار ماندید تا «ایران»  زندگی را یادش نرود